Ze względów ekonomicznych i zdrowotnych łubin żółty zaleca się uprawiać tylko na najsłabszych glebach V-VI klasy, w dobrej kulturze. Łubiny nie znoszą gleb podmokłych i zlewnych-gliniastych. Stanowisko w płodozmianie po zbożach, w 3-4 roku po oborniku, nie częściej niż 4-5 lat po sobie.
Bardzo duży wpływ na wysokość plonu ma dobra uprawa gleby. Po zbiorze przedplonu należy wykonać koniecznie uprawki pożniwne, a następnie w listopadzie orkę przedzimową. Przed orką zimową zastosować nawożenie fosforowo-potasowe. Wczesną wiosną, gdy pozwoli stan uwilgocenia pola, wykonać uprawki przedsiewne. Bardzo dobre rezultaty uzyskuje się stosując system uprawy uproszczonej, polegający na głębszym spulchnieniu gleby zamiast orki.
Należy przestrzegać możliwie wczesnego terminu siewu, optymalnego dla danego regionu. Najlepiej na nasiona siać łubin pomiędzy 20 marca a 10 kwietnia, a w uprawie na zielonkę po 15 kwietnia. Zalecana obsada to około 90-100 roślin/m2, tj. wysiew 150-200 kg/ha (zależnie od odmiany). Przy uprawie na zieloną masę obsadę należy zwiększyć o 15-20%. Głębokość siewu 3-4 cm, rozstaw rzędów 12-20 cm. Należy pamiętać o zaszczepieniu nasion szczepionką bakteryjną łubinową, szczególnie na polach, na których nie uprawiano łubinu przez kilkanaście lat. W żadnym wypadku nie należy wysiewać nasion pochodzących z plantacji porażonych przez antraknozę lub nieznanego pochodzenia.
Nawożenie mineralne najlepiej stosować pod orkę zimową w ilości 50-70 P2O5 kg/ha i 70-90 K2O kg/ha, w oparciu o zalecenia wg map zasobności gleb.
Zabiegi ochrony roślin wykonywać zgodnie z zasadami integrowanej ochrony roślin. Informacje o środkach ochrony roślin dopuszczonych przez MRiRW do obrotu i stosowania w Polsce są dostępne pod adresem:
www.minrol.gov.pl
(na podstronach: Informacje branżowe →
Produkcja roślinna → Ochrona roślin)
W przypadku nierównomiernego dojrzewania lub zachwaszczenia plantację można zdesykować. Omłotu należy dokonywać, gdy rośliny są bardzo suche, przy dużych obrotach bębna i dociśniętym klepisku.
